توسط نوری براری
| جمعه سوم شهریور ۱۳۹۱ | 22:10
صفا و صمیمیت در این گروه دانش آموزانی که برای یک گردش علمی به بیرون مدرسه رفته اند حتما قابل لمس است.احترام متقابل ،دوست داشتن ،شاد بودن، و هرچه به مذاق حس انسان دوستانه شما خوش بیاید در این تصویر وجود دارد.
بارها از خودم پرسیده ام : در مدرسه ، در خانه ، و در اجتماع چه چیزی را به این جمع صمیمی آموزش میدهیم که بعد از چند سال این صمیمیت و شاد بودن از این جمع رخت بر می بندد و گاهی اوقات جای حود را به بغض و کینه و چوب لای چرخ همدیگر گذاشتن و .... می شود.اگر تمام تقصیرات به عهده من معلم نباشد حداقل بخشی از آن متوجه من است .آیا نیاز مند نگاهی نو در اموزش از بعد رسمی و غیر رسمی در مدرسه و در تمام زندگی به بچه هایمان نیستیم.
لطفا در این مورد نظر دهید و راه چاره پیشنهاد دهید. متشکرم
نوری براری دکترای فناوری اطلاع رسانی در آموزش عالی، دبیر آموزش و پرورش، پژوهشگر حوزه یادگیری فناورانه و طراحی سیستم های بومی یادگیری الکترونیکی.